BLOG: Gaan voor je eigen haggie!

maart 6, 2019
regie

Een tijdje terug sprak ik voor een groep HR-medewerkers op een netwerkmeeting. Centrale vraag was ‘wie heeft de regie?’. Aan de hand van een recente casus barstte de discussie los. Eigen regie….er klopt iets niet aan die term.

Twintig jaar geleden wilde werkend Nederland niets horen over ‘eigen regie’. Het adagium van veel (arbo)dienstverleners was, ‘wij regelen het voor u’. De medewerker moest vooral niet zelf gaan nadenken. Gewoon voorschriften opvolgen. Dan komt het allemaal goed. Werknemers vonden dit prima. Er werd voor ze gezorgd. Ze hoefden geen ingewikkelde afwegingen te maken. Er kwam weinig verantwoordelijkheid op ze af. De baas had het beste met ze voor. Toch?

Hoe anders is de situatie nu. Sinds een paar jaar is ‘eigen regie’ helemaal hot. Werknemers moeten zich goed informeren, ze moeten hun ‘health literacy’ ontwikkelen, ze moeten proactief handelen en ze moeten volgens de dogma’s van de positieve gezondheid altijd en eeuwig vrolijk zijn. Werknemers op hun beurt zijn een stuk minder enthousiast. De vinger wordt bij verzuim wel erg snel naar hen gewezen. Wanneer pakt die werknemer nu eens zijn eigen verantwoordelijkheid? Wanneer neemt hij de regie?

Het is mijn stellige overtuiging dat zowel het eerste als het tweede paradigma niet gaat helpen om de gezondheid van werknemers daadwerkelijk te vergroten. Het is te eenzijdig. Als je het over regie gaat hebben, dan moet je het volgende minimaal onderkennen:

1. De gezondheid van individuen wordt multifactorieel bepaald. Aanleg, omgeving, opleiding, arbeid, taalbegrip. Het speelt allemaal mee.

2. Bij een gezonde organisatie zijn veel meer partijen betrokken dan alleen de medewerker en de leidinggevende. En niet alleen hun dialoog, maar ook de cultuur, de faciliteiten, informatievoorziening en de omstandigheden spelen daarbij een rol.

3. En het is van belang te beseffen dat velen van ons in een werkende context zitten. Een context waarin de basis een zakelijk deal is tussen werkgever en werknemer. Loon voor arbeid. Een context van welbegrepen eigen belang.

Dat eigen belang is geen vies woord. Een werkgever die zich bekommert om het bedrijfsbelang is zuinig op zijn belangrijkste asset (bedrijfsmiddel), z’n personeel. Een werknemer die zich bekommert om zijn eigen belang, zoekt zinvol werk, gaat een uitdaging aan, ontplooit zich en wapent zich tegen de keerzijde van teveel welvaart.

Wapenen tegen te veel welvaart? Jazeker. Ons leven is gemakkelijk en efficiënt geworden. Gezonde prikkels zijn schaars. We moeten gaan inzien dat als we ons ‘eigen haggie’ willen redden, we aan de slag moeten. In conclaaf moeten met de baas. En praat dan niet alleen over je loon, ontwikkeling en uitdaging. Praat vooral ook over gezond werk, voldoende rustmomenten, goede sportfaciliteiten, of wat je ook nodig hebt om gezonder van je werk te komen dan dat je er heen ging.

Mijn take out van de netwerkmeeting? Wat minder ‘eigen regie’ en wat meer ‘eigen haggie’.

Auteur

KLM Health Services - Portretten-3716_kleinRob Koelewijn, werkzaam bij KLM Health Services, is door Gezond in Bedrijf uitgeroepen tot Vitality Manager van het jaar voor zijn systematische inzet om werknemers fit en gezond te houden en te krijgen. Dit doet hij voor KLM en andere internationaal opererende bedrijven.

Rob kan als geen ander op een bevlogen manier zijn passie voor gezondheid overbrengen aan anderen. Mensen verbinden, in beweging krijgen en stimuleren het beste uit henzelf te halen. Hij weet gezondheid te koppelen aan de bedrijfsstrategie en op een juiste manier te vertalen naar beleid en praktische maatregelen. Rob doet dit met een bijzondere aandacht voor vernieuwing en digitalisering. Op deze manier levert hij een wezenlijke bijdrage aan de vitaliteit van organisaties in lijn met hun organisatiedoelstellingen.